Beetje aan het inburgeren en zo...

In Grabouw aangekomen kwam ik op "Bootcamp" bij Rikus die ik al snel had omgedoopt tot “Rikkert” (new kids on the block, voor diegene die het kennen). Rikkert zorgde voor de begeleiding op ons afgelegen blokhuttencomplex waar ik een blokhutje deelde met Fons en Gert-Jan, hij kookte eten voor ons zoals heerlijke snoek en altijd had hij wel een gezond plan om te ondernemen....

Zo ben ik wezen kajakken in een prachtig bergdal, heb ik mooie wandelingen gemaakt en heb ik over twee gespannen touwen over water heen gelopen. Ik dacht daar loop ik wel even overheen, maar door mijn lengte bleek dat niet zo makkelijk en ik heb meer aan het bovenste touw gehangen naar de overkant dan dat ik op het onderste touw kon blijven staan. Erg vermoeiend voor mij, maar wel grappig om te zien voor de rest.... Verder ook nog "the amazing race" gehouden. Nou ja een soort race met auto's waarbij je zo snel mogelijk overal moest zijn en bij bedrijven en belangrijke plekken naar binnen moest om de buurt te leren kennen, maar je mocht niet te hard rijden. Haha nee dat werkt bij een race.. Handig ook als de meeste er net zijn en voor het eerst links rijden. Ik dacht het is wel goed, en heb er met de 3 meiden uit mijn team een soort relaxte sightseeing van gemaakt.

Kamp met 37 Nederlanders is feest, Nederlandse muziek en veel geouwehoer. Een week was wat veel, maar wel een toegevoegde waarde, want ik heb iedereen persoonlijk voor langere tijd kunnen spreken en het was erg gezellig allemaal.

Verder lijkt het wel alsof ik hier al een dikke maand ben. Het is pas 2.5 week ongeveer, maar ik heb al zoveel gedaan en gezien dat het heel anders aanvoelt. Afrika is relaxed en mooi de mensen zijn vergelijkbaar en doen gewoon hun ding, maar toch zijn ze een stuk gastvriendelijker.

Natuurlijk zijn er ook weer leuke toevalligheden... In de lokale kroeg vorige week heb ik een praatje aangeknoopt met wat locals. Ik heb een potje dart van ze gewonnen en ze wilden een revance bij hun thuis. Als we dan toch met z’n vijven langskwamen, moesten we maar gelijk eten met ze. Oh en dan nodigen zij ook nog wel wat mensen uit voor de extra gezelligheid.

Zoiets sla ik natuurlijk niet af (het gaat dus om eten hier hé). Wouter en Marie heten de mensen en ze hebben een guesthouse hier in Caledon. Hun vrienden heten Andre en Sonja.

Wouter heet van zijn achternaam Schagen en dat was genoeg reden om mij op een "Braai" uit te nodigen (BBQ). Ze wonen hier 5 min lopen vandaan en hebben een mega huis met een grote indoor Braai. Die gebruiken ze dan ook 4-5x per week. Oh ja had ik al verteld dat ze ook een zwembad hebben?

Goed, Anyway het was errrg gezellig met ze en zij vonden mij en mijn huisgenoten ook maar leuke lui. Dat hele darten is er niet eens meer van gekomen, maar dan hebben we nog iets voor de volgende keer! Hun vrienden Andre en Sonja (ze zijn allemaal zo in de 40jaar) vonden het ook gezellig en toen Andre merkte dat ik squash speel, werd hij nog vrolijker. Hier komt trouwens weer een Vincent momentje:

Ik liet doorschemeren dat ik ook wel een balletje kan raken en dat vond hij maar wat interessant. Hij speelt al jaren en doet mee met landelijke wedstrijden. Hij en Wouter kennen elkaar van " the force" ze zijn beide politieagenten en weten wel hoe je een braai moet houden.

Anyway, Of ik niet een keer met hem wilde spelen... Ja uiteraard moet ik met hem spelen! Hij is 40 geweest, heeft een buikje en claimt erg goed te zijn. Toch geloof ik hem en we gaan ervoor! Hij woont schijnbaar ongeveer naast mij en ze rijden wel eens langs en toeteren dan, ik zwaai dan terug vanaf de veranda met me bakkie koffie in de zon. We a.s. gaan maandag squashen en hij heeft mij uitgenodigd om mee te doen met een wedstrijd. Ik had al ja gezegd toen hij vertelde wat voor een! Het gaat hier om een vaste club spelers bestaande uit de beste squashers van de hele westkaap! Ok, dat is dus een gebied van ong. 1000km breed. Het schijnt nogal een sociaal gebeuren te zijn en ik ga met ze samen spelen in een plaats Stellenbos niet zover hiervandaan tegen een ander deel van afrika. Ik leer eerst nog iedereen kennen en krijg de kans om met ze te spelen. Gaaf he?! Ik heb er in ieder geval erg wel zin in aan het eind van deze maand is het zo ver

Wouter kan 50% korting regelen op de spa hier in Caledon waar ik vandaag ben geweest. Normale prijs is 10 euro voor de hele dag. Vandaag heb ik er samen met Fons een gezellige dag gehad en we zijn 2x uit eten geweest, want het kost toch niet veel hier. Er is een Turks stoombad, 18e eeuws victoriaans bad en allerlei natuurlijke warmwaterbaden van de bovengrondse bron tot over de 40 graden. Heeeerlijk gerelaxt dus. De winter is trouwens best goed te doen, want ik lag lekker in het zonnetje in m’n zwembroek vandaag. Is het daar al kouder aan het worden?

Ach morgen begin ik met werken. Ik heb al een meeting gehad met de overheid hier om de hoek waar ik ga werken en dat was leuk. Goede opdrachten gekregen. Leerzaam en uitdagend ook. Die opdracht heb ik vervolgens een aantal dagen later gepresenteerd aan een groep van zo'n 50 mensen die er in meer of minder mate iets mee te maken gingen krijgen. Zo hebben ze allemaal mijn gezicht alvast gezien, dus dat was goed.

Dan was er nog de Tour de Cape Town. 37 studenten in een veel te luxe bus door Kaapstad. Wat een ontzettend gave stad! Veel boulevard, leuke winkelstraten en en hoop tegenstrijdigheden weer. Om Kaapstad heen is er niets anders dan townships / krottenwijken en in Kaapstad is het westers alsof je thuis bent. Grote gebouwen met bekende bedrijfsnamen en luxe appartementen. Wr zijn nog naar een museum geweest dat in het oude "district 6" ligt. Een plek waar de "witties" de "swarte" mensen hebben weggejaagd met de bedoeling een westers gebeuren te bouwen. De zwarte mensen werden in townships geplaatst 60km buiten Kaapstad, maar er heerst tot heden ten dage een schande op die plek waardoor niemand er durft te bouwen. Het resultaat is dat er nu een kale, onbebouwde plek midden in Kaapstad is.

Langs de rand van een township stopten we bij "Mazoli's" een plek met plastic tafels, veel zwarte mensen, keiharde muziek en varkens die in hun geheel op de schouder aan een kant naar binnen worden gedragen en aan de andere kant in belachelijke hoeveelheden tegelijk op grote zilveren schotels "gebraaid" en al op je tafel komen te staan. De porties zijn ernstig overdreven. Iets te drinken koop je door een hekje met tralies waar je een briefje aan een gulzig handje geeft van 5 euro om daarna een 6pack terug te krijgen. Ik voelde me heel even een beest. Alle tafelmanieren die me ooit aangeleerd zijn, verdwenen als een varken op de braai.... Hypnotiserende muziek, een drankje, GROTE schalen met vlees en dan pak je zo'n stuk vlees in je knuisten van zo'n schaal en dan met je tanden het vlees aan stukken scheuren als een hyena die voor het eerst in een maand een zebra te pakken heeft!

We zijn met ze 5e vanuit Caledon nog naar Grabouw (45min rijden) geweest om daar met de studenten die daar zitten een feestje te bouwen in hun lokale bar. Ik was de BOB en ben uiteindelijke met Fons en 3 andere mensen naar huis gegaan. De 3 overige mensen uit mijn huis in Caledon hadden namelijk al een slaapplaats geregeld. Uit voorzorg had ik gewoon een deken en kussen meegenomen alles wat ik dan nodig had was een bed om niet terug te hoeven rijden in het donker. Ook al was ik dan wel nuchter is het niet handig om ver te rijden, omdat de rest van Afrika dat dan niet is.

Een matras was zo geregeld, die had iemand nog wel in de bus liggen uiteraard en een plek bij die drie meiden was ook zo gepiept. Dingen regelen op korte termijn kan namelijk gewoon in Afrika. Probeer alleen niets te plannen! (totally mijn stijl dus) Het was een 2 persoons ding maar echt een telsel luchtmatras. Dus, Fons aan de ene kant en ik aan de andere, nou geloof me: koop dat ding nooit!. Als ik bewoog ging Fons de lucht in en andersom ook. Hij is zo groot dat je elkaar nooit tegenkomt, maar je toch vreselijk last van elkaar kunt hebben! Maar, ach we hebben daar lekker ontbeten en de avond ervoor lekker gegeten en we hoefden niet diezelfde avond terug te rijden.

Nou verder ben ik nog walvissen wezen kijken in Hermanus, dus ik dacht; als ik in de verte 1 walvis zie, dan ben ik al blij na mijn mislukte pogingen in zowel Hawaï als Nieuw Zeeland, maar ik heb er echt eindeloos veel gezien! Wat een megabeesten (ja duh ok, maar toch!). En als traktatie ook nog grote groepen dolfijnen die een showtje weggaven voor de kust. Daarna lekker in een loungebar gezeten en wat gegeten. Vanuit een chillbank binnen op de 1e verdieping heb ik het raam volledig opengeschoven en daar kon ik een walvis zien staartflapperen voor 15-20min. Prachtig!

Ik zat zo te denken dat eens in de twee weken ongeveer wel genoeg is om te updaten. Dan heb ik nog wat te vertellen en zo. Deze post is trouwens wel iets langer geworden dan de bedoeling was, maar ja ik heb nog een hoop achter gelaten.. tja je had er bij moeten zijn denk ik dan maar. Moest je eens doen trouwens. Het is hier heerlijk namelijk